Opowiadania Stanisława Franczaka są kontynuacją tematyczną wcześniejszych jego książek prozatorskich, poczynając od powieści autobiograficznej "Czerwony Scyzoryk" (1997), opowiadań "Charakterniki" (1998) i "Horyzonty" (2002), aż po kolejną powieść "Skarbonka snów" (2006). Wszystkie te książki osadzone są głęboko w realiach dawnej beskidzkiej wsi, w której upór i wiara w ideały dobra, kultywowanie tradycji i obyczajów, przywiązanie do "małej Ojczyzny" składają się na swojski obraz tego regionu. Tytułowy bohater książki Wawrzek Basista jest dziwakiem, który ma wyraźne konotacje z Jankiem Muzykantem, ale Wawrzek muzykę podporządkowuje tragicznej miłości do czarnookiej Cyganki. Tę nowelę filmową autor napisał dla wybitnego reżysera Witolda Leszczyńskiego znanego choćby z takich filmów jak "Żywot Mateusza", "Konopielka", czy "Siekierezada". Niestety, jego przedwczesna śmierć przekreśliła plany realizacji tego dzieła. Opowiadanie "Janosik spod Babiej Góry" opiera się na partyzanckiej biografii Jana Sałapatka z Jachówki. Autor do opowieści dziecka o "Jaśku" dołącza m.in. autentyczne materiały, takie jak "zeznania" jego siostry i głosy ludzi, którzy w sposób różnorodny i niejednokrotnie wykluczający się wzajemnie zapamiętali tę postać. Ten żołnierz antykomunistycznego podziemia był bohaterem regionu podhalańskiego, walcząc samotnie przez dziesięć lat o wolną Polskę, wymykając się wszelkim obławom i zasadzkom. Do końca wierzył w rychły wybuch III wojny światowej, dzięki której nasz kraj stanie się niepodległy. I tylko mistyfikacja Urzędu Bezpieczeństwa polegająca na zorganizowaniu spotkania z "przedstawicielami" rządu londyńskiego doprowadziła w 1955 roku do jego tragicznej śmierci.